BİRLEŞİK Metal-İş Sendikası’nın 22 işyerinde çalışan 10 bini aşkın işçiyle başlattığı grev (19 Şubat’ta da 20 işyerinde daha greve çıkılacaktı), ikinci gününde, “ milli güvenlik” gerekçesiyle Bakanlar Kurulu kararıyla 60 gün ertelendi. Bu grev ertelemesiyle birlikte AKP iktidarı döneminde “milli güvenlik” gerekçesiyle ertelenen grev sayısı 7’ye çıktı ancak erteleme sayısı 8’e ulaştı. Daha önce Şişe cam ve Ciner Grubu’nun işlettiği kömür ocaklarında grevi erteleyen hükümet, yine bir “grev ertelemeyle işçinin fiili grev hakkını gasp etmiş oldu.

İşçi sınıfı yılmadan yoluna devam etmeye kararlıydı.

Renault’da 16 işçinin atıldığının duyulması üzerine Renault işçileri, işi durdurarak patronla kendi seçtikleri temsilcilerle görüştü. Atılan işçileri geri almak zorunda kalan Renault patronu, sözleşmenin yenilenmesi için de işçilerin taleplerini dikkate alacakları konusunda söz vermek zorunda kaldı.

Türk Metal’in adamlarının işçilere saldırmasına tepkiyle birleşince üç gün içinde TOFAŞ, Mako, Coşkunöz, Valeo gibi fabrikalarda da eylemler başladı.

Renault ‘ da işçiler komiteler kurarak örgütlenmeye devam etti. Direniş devam etmektedir. Türk Metal fiili olarak bitme noktasına geldi.

Gelinen nokta çok kritik, işçiler bir yol ayrımında ne yapacaklarına karar vermeleri gerekmekte.

Birinci seçenekleri: Metal iş kolunda bağımsız yeni bir sendika kurma yoluna girmeleridir. Yıllardır süren sarı sendika Türk Metal den kopuşları hızlanmakta, iyice deşifre olan sendikayı bir daha işçi sınıfının başına bela olmayacağı tarihin çöplüğüne sürüklemeleridir.

İkinci seçenekleri: işçilerin aynı işkolunda faaliyet yürüten sendikalara yönelmesidir, Bu anlamda Birleşik Metal İş’in işçi sınıfına hizmet etmek gibi bir derdi varsa metal işçilerine kucak açmalı ve sendikal bürokrasinin en ağır örneğini parçalayarak gelen işçilerle birlikte sendikal demokrasiyi inşa mücadelesine girişerek kendi batışını da engellemelidir.

İşçi sınıfı yolunu bulacaktır, burada kesin olan bir şey var ise hiçbir şeyin artık eskisi gibi olmayacağıdır.